De onderscheiding, oftewel de onderschatting, die zichzelf buiten zijn eigen betekenis plaatst.
Wordt immer toegekend aan hen die het aandurfden zich te bewegen voorbij de grenzen van het denken, naar dat wat zich niet laat denken maar zich slechts laat verschijnen.
In de geest van de Kwattafysica erkent deze onderscheiding dat denken geen afgesloten systeem is, maar een beweging die zich uitstrekt voorbij het individu—een interdimensionaal iets, laten we aannemmen een veld waarin waarneming, verbeelding en werkelijkheid samenvallen zonder door het verstand te worden vastgezet.
De drager van dit Grootkruis heeft niet gezocht naar antwoorden binnen het denken, maar heeft ruimte gemaakt voor datgene waarvoor geen antwoord mogelijk is. Want daar, waar het denken zijn eigen grens ontmoet en oplost, ontstaat een andere vorm van weten—een weten zonder bezit, zonder centrum, zonder bewijs.
Deze onderscheiding bevestigt de d van daar.
Zij markeert echter slechts het moment waarop het denken zichzelf heeft verlaten—en daarin, voor even, waarlijk vrij werd.
Bosch toont zijn onderscheiding
0 Comments