Alleen mijzelf zijn in mijzelf
zou voldoende moeten zijn
Zie ik jou niet,
Alleen mijzelf,
Voel ik enkel en alleen de pijn
Moet ik eenzaamheid zien te overwinnen
Ervaar ik de gruwelen van het niet kunnen beminnen
De aandacht voor wie en wat ik ben
Geïsoleerd van jou en hen.

Want ik ben meer dan alleen maar ik
Verbeeld je dat ik nu stik
Zonder verbinding met jou en ik
Elke dag zal ik mij opnieuw moeten bezinnen
Op woorden die alles beperken
In het hier en nu beginnen
Ervaar ik wéér de gruwelen van het niet kunnen beminnen
Geobstipeerde werkelijkheid
Van negen tot negen krenterigheid
Onmenselijke stroperigheid, ongemakkelijke redelijkheid,
Nederige kneuterigheid, onhebbelijke banale burgerlijkheid.

Klonteren de uren routinematig, stelselmatig naar middelmatig
Kom
Verlos mij van de afstand tussen
de uren verwijderd van
Regelmatig eindeloos staren,

Dan luister ik liever naar het licht.

Ach, als de liefde het verlangen geluid geeft
Het licht jou verbeeld en in jouw kleuren leeft
Weet ik dat we met de vijand moeten leven
Niet aan ellende, het gedoe toe moeten geven
We in een nieuwe tijd zullen ontwaken
Elkaar aanraken, vreugdekreten slaken.

En zo verdampt de ruimte tussen jou en mij
Dichtbij bij mij,
Weer vrij!

2021

U kunt de inhoud van deze pagina niet kopiëren