Twee weken geleden stuitte ik op een boekje Willinks waarheid bij een antiquariaat in Den Haag. Willink was en is een van mijn helden. Eind jaren tachtig, toen ik de eerste stappen in het kunstenaarschap zette had ik al enige standaardwerken over Willinks werk in de kast staan. Maar dit boekje was mij niet bekend. De titel intrigeerde mij dus ik besloot tot de aankoop. Ik heb nu de helft van het boek gelezen en uiteraard werden enkele bladzijden gewijd aan zijn huwelijk met Wilma Jeuken. Als vanzelf moest ik direct denken aan de verschillende portretten waarbij Wilma diende als model.

Er was één portret uit 1932 waarbij Wilma in een blauwe jurk in vol ornaat poseert voor een water, de Amsterdamse Buitensingel wat in het bijzonder mijn aandacht trok. In eerste instantie zal je niets opvallen aan het portret. Wilma heeft haar blik gericht op iets of iemand wat buiten het blikveld valt. Zij staat, afwachtend lijkt wel, met haar linkerhand in haar zij. In haar rechterhand draagt zij haar rechter-handschoen en een muts met twee witte balletjes. Met dit portret ging toen mijn fantasie aan de haal. En ook nu ontkom ik niet aan het idee dat Willink een erotische boodschap c.q. lading wilde meegeven aan dit portret.

Wat is er namelijk het geval. Naar mijn mening heb je echt géén, of weinig fantasie nodig om in de de rechter-handschoen en de balletjes van de muts een mannelijk geslacht te ontdekken. In de handschoen, ietwat hangend kun je een penis met ontblote eikel ontdekken, en in de twee balletjes, twee testikels. Neem daarbij de blik van Wilma die gefocust lijkt op wat? Wie zal het zeggen? Haar blik lijkt verwachtingsvol…. Wat kan een beetje fantasie met je doen? Schilders en verborgen boodschappen. Zeg jij het maar.

 

error: Op de afbeeldingen geldt auteursrecht !!

Pin It on Pinterest