De Zon

De zon beschijnt onbewust het oplichtend zwart
Inspireert het blauw tot tranen toe
Jaloers dat ik ben op het janken van de wolken
Snapte ik er niets van en strompel-struikelde
Ademend de dag door

Omsloten door de dingen
Verword ik tot het ding dat ik ben
Warme vochtige breekbare stevigheid
Win en verlies ik
Doordringt het dappere iets een vluchtig moment
En weg is het
Alles is maar alleen
De zon,
De zon.