Een formule die het concept "duwen als min trekken" voorspelt, kan spelen met de logica van omkering, paradox en symboliek. Een mogelijke formule kan er bij benadering als volgt uitzien:
| De patafysische kracht die buiten de klassieke realiteit opereert. | |
| Het trekken, een positieve vector. | |
| De omgekeerde gradiënt van een hypothetische "druk" |
|
| Het negatieve teken − wijst erop dat duwen wordt voorgesteld als de negatieve tegenhanger van trekken. |
Als we ons nog dieper in het ons alomvattende moeras willen begeven, wordt het tijd om de formule volledig los te koppelen van elke logica. Ik voeg extra dimensies, mythologische constanten, en chaotische factoren toe die enkel en alleen in een alternatieve kosmos betekenis hebben. Volgt hier de ultieme uitbreiding:
De kosmische chaotische factor, die op fluctuerende wijze alle constante waarden in de formule ontwricht. Afhankelijk van de dag en een opkomende verkoudheid kan dit gelijk zijn aan π, e, of de dichtheid van een uitgekookte klinker.
Het "mentale weerstandspotentieel", dat exponentieel afneemt naarmate de waarnemer meer probeert te begrijpen.
De elasticiteitsconstante, die direct verband houdt met de mate van absurditeit in een systeem.
Om het écht ondoorgrondelijk te maken, plaats ik een operator
vóór de formule, die "existentieel verlies" integreert over een denkbeeldig universum:
En dus hierbij:
Een willekeurige grootheid die zowel ruimte, tijd, als de geur van een natte paraplu combineert. Fundamenteel niet definieerbaar.
De uiteindelijke formule voor "duwen als min trekken" wordt (hoor ik vedromme tromgeroffel):
Dit alles is nu zo ver van de fysieke realiteit verwijderd dat het een natuurgetrouwe weerspiegeling is van 'n'.
Hier kan men voortdwalen Van iets naar niets en vice versa.



0 Comments